W BUTACH PO STARSZYM BRACIE

Wybrali papieża. Papieżem został kardynał argentyński Jorge Bergoglio, ku własnemu zresztą zaskoczeniu. Po ochłonięciu z wrażenia wskoczył on w buty św. Franciszka z Asyżu, jednocześnie przybierając imię sławnego, świętego „Ekologa”. Buty, jak wiadomo już bardzo przechodzone, ale nie zmurszałe, chociaż od nowości dzieli je kilka wieków. Mimo to, papież Franciszek je wybrał odrzucając całkiem nowiutkie czerwone, uszyte przez watykańskich szewców aż w trzech rozmiarach. Zarówno papież Franciszek jak i św. Franciszek to zakonnicy, czyli dla siebie bracia, przeto Bergoglio wskoczył w buty starszego brata. Tak można by powiedzieć. Przyjmując imię świętego biedaka, od pierwszego dnia daje przykład tego, iż będzie z całych sił naśladował swego starszego imiennika. Odrzuca ten cały blichtr przepychu i bogactwa w codziennych zachowaniach począwszy od pierwszego wyjścia do okna by przemówić do wiernych. Zamiast używać „słów bożych” przywitał się z tłumem słowami „dzień dobry”. Do tłumu wychodzi bez pozłacanych szat a z papamobile kazał zdjąć kuloodporne szyby. Zatrzymał swój papieski pojazd by wyjść,  uścisnąć i pocałować niepełnosprawnego mężczyznę. Czy to nie jest nowość w dotychczasowym napuszonym stylu poprzednich pontyfikatów? Nie pozwala się lizać po rękach i pierścieniu, dlatego wydaje mi się, że zawiódł bardzo Komorowskiego i jego Annę, którzy sobie już robili smaczek na owe pocałunki. Jeżeli ten styl i skromność zachowa na dalsze dni pontyfikatu to biada naszym hierarchom. Tym bogatym ale grzecznym i w miarę o ludzkich odruchach, ale też tym bogatym do obrzydliwości, zamieszkałym w pałacach zamkowych i do tego pospolitym chamom, pijakom i nadętym balonom jak abp Głódź, albo abp Michalik, dla których krzywda ludzka jest niczym. Słowem cham można by obdzielić jeszcze wielu z nich, bo nawet wydawało by się kulturalny Pieronek a często wyraża się on jak pospolity prostak. U nas prasa rozpisuje się o Głódziu jako pijackim bydlaku, przed którym trzęsą się nóżki nie tylko wszystkim urzędnikom Pomorza, ale też prezydentowi Gdańska Adamowiczowi, który to zresztą bywa częstym uczestnikiem rautów pijackich na salonach głódziowych. Przypomnę, że biskupem zrobił go JPII, a generałem  Wałęsa. Dziwię się podwładnym księżom, którzy znoszą wyzwiska nie tylko walące w ich osoby, ale i ich rodziny, gdy skacowany „flaszka” nocą się zbudzi i przywołuje ich do swojego łóżka, rozkazując by nalać mu wódy. Przy tym jak prosty lump obraża sługę lżąc go od pachołków. Obraża jego i jego rodzinę. Taki styl posługiwania wiernym przez biskupów na pewno nie spodoba się Franciszkowi. Wystarczy, że list upokorzonych księży dotrze do rąk papieża. Jeżeli papież Franciszek chce uratować ten gnijący z powodu gwałtu moralności Kościół powinien natychmiast zareagować. Po prostu za łeb i na ulicę, aż chciało by się powiedzieć. Polski Kościół katolicki jest smutny jak zarośnięty zielskiem cmentarz, gdy tymczasem papież Franciszek wydaje się być człowiekiem radosnym i aby wszczepić tę radość w obszar naszych diecezji, trzeba je najpierw odchudzić. Walka papieża Franciszka z wszechobecnym bogactwem Kościoła nie spodobała się też w samej kurii rzymskiej. Lobby kardynalskie już wcześniej ustaliło wynik wyborów, mieli swojego kandydata z Włoch. Niestety dla nich, nieporozumienia i wewnętrzne ciche układziki, o których nasze święte media milczały zgotowały im niespodziankę, dlatego natychmiast wszystkie gazety, oraz inne media niezależnie od koloru partii wyciągnęły Franciszkowi brudy, których ponoć dopuścił się w młodości, a przede wszystkim współpracę z juntą wojskową w Argentynie. Prawda jednak jest pośrodku. Wiadomo, że cały katolicki Kościół popierał tę krwawą prawicę i zapewne niejednokrotnie przyczynił się do śmierci wielu ludzi wyznających lewicowe przekonania, Bergoglio też nie jest bez skazy. Gdyby jednak Franciszek dał poklask dotychczasowym zwyczajom panującym w Watykanie i do tego tłumił wszelkie wieści odnośnie nie tylko pedofilii księży, to na pewno większość wiadomości o nim samym byłaby na tyle dopieszczona, że już za życia, podobnie jak JPII byłby dla nas świętym. Papież pochodzi z kraju, w którym władzę trzyma rząd lewicowy, popierany przez ponad 70% obywateli. Kraju, który jako pierwszy na kontynencie amerykańskim chwali się ustawą o związkach partnerskich, w tym homoseksualnych. Jak wiadomo, Franciszek tego nie popiera, tak jak nie popiera in vitro, oraz środków antykoncepcyjnych, ale mimo to z lewicową panią prezydent się ucałował i zjadł z nią obiad. Widać normalny człowiek, który postępuje tak jak mówi. A właśnie podobnie postępował jego „brat z Asyżu”. Poza tym mówi, że każdy człowiek, każdego wyznania, a także niewierzący jest dzieckiem tego samego boga i należy mu się nie tylko tolerancja, ale i szacunek.